Een veelgestelde vraag: "Waarom weten niet meer ruiters van de rijmethode van Antoine de Bodt".
Alles wat hij onderwijst is logisch, gemakkelijk te leren voor ruiters van elk niveau, gebaseerd op de klassieke rijkunst. Belangrijker nog: de verbetering voor het paard is binnen luttele minuten voelbaar en zichtbaar.
Paarden
hebben in onze ogen het RECHT
om RECHTGERICHT
bereden te worden, dus zonder pijn en met plezier voor paard én
ruiter.
Het maakt niet uit welke tak van sport je binnen de
paardenwereld beoefent, of op welk niveau. Zowel recreatieruiters als
grand prix ruiters hebben baat bij de methode van Antoine de Bodt, en
een ieder die zich wil identificeren met onze doelstellingen nodigen
wij uit om lid te worden van onze vereniging.
Een veel geuite verzuchting van ruiters wanneer zij eenmaal les hebben gehad van Antoine is "waarom heb ik dit niet eerder gedaan", of "waarom wist ik dit niet eerder".In sommige gevallen helaas, hebben ruiters al een paard laten afmaken omdat het kreupel liep, en ondanks vele behandelingen van veeartsen niet beter werd.
Tegenwoordig eisen wij als ruiter snel resultaat, een trend die alom vertegenwoordigd is. Vooral diegenen die zich willen ontwikkelen in de dressuursport hebben hoge verwachtingen. Daarbij wordt vaak een deel van de basis van de klassieke dressuur overgeslagen, en verzamelen wij een paard dat niet rechtgericht is. Kijk maar eens goed tijdens dressuurwedstrijden naar de hoeveelheid paarden waarbij de gewichtshulpen van de ruiter niet evenwichtig zijn. (makkelijk te zien aan het zadel dat niet recht op de rug van het paard ligt).
Om een paard klassiek op te leiden is veel tijd, geduld en vakmanschap nodig. Je moet bereid zijn om continue je eigen houding en gedrag te evalueren en verbeteren. Dan is het soms verleidelijk om een ‘short-cut’ te nemen. Dit gebeurt bijvoorbeeld door het hoofd van het paard naar beneden te brengen (al dan niet met gebruik van hulpteugels) alvorens het paard ontspannen, met de juiste aanleuning en dus rechtgericht onder je beweegt. Vaak staan we er echter niet bij stil dat wij op deze wijze het paard overbelasten, en het rijden een onnatuurlijke en onprettige ervaring voor het paard is.