ONTSPANNING (SCHEVE BELASTING)
Het is voor een paard niet mogelijk de rug te ontspannen wanneer het niet is rechtgericht. Wanneer een rechtsgebogen paard op de volte links in plaats van te buigen op de schouder valt en de rug spant zal de ruiter dit compenseren met gewichtshulpen naar buiten. Hierom vinden het dan ook zinloos een kreupelheidonderzoek te verrichten zonder dat we de ruiter hebben zien rijden. Bij 90% van de kreupele paarden zien we dat de ruiter compenserende gewichtshulpen gebruikt.
We merken op dat, als we met een rechtsgebogen paard een rechte lijn op de rechterhand rijden, de ruiter de linkerbeugel zwaarder belast. Maar door het rechtsgebogen paard links te belasten vergroten we de buiging naar rechts, door het rechtsgebogen paard links te belasten worden de rechter spieren kort. Bijgevolg wordt het voor het paard moeilijk om op de volte links te kunnen buigen.
We zien altijd dat paarden kreupel zijn aan hun lange kant (bolle zijde). De reden daarvan is dat het paard zijn gewicht volledig op de binnenschouder brengt, in een verkeerde buiging, met spanning in de rug, zonder de buikspieren te sluiten. Door de rug te spannen laat het paard de buikspieren los waardoor het in een zeer moeilijke houding komt te lopen.
De slingerwerking van de achterhand is zeer belangrijk; dit wil zeggen dat de achterbenen in de 4 gangmaten even ver voor als achter de loodlijn moeten bewegen (zie correcte beweging). Er zijn mensen die denken dat laag en diep rijden de rug ontspant. Niets is minder waar: alleen een rechtgericht paard ontspant de rug.
Wanneer een paard laag wordt gereden vooraleer recht te zijn zien we de
achterhand ‘lang’, bijv ⅓ voor de loodlijn en ⅔ achter de loodlijn.
Een correct in de hand gesteld paard is:
een rechtgericht paard dat de rug loslaat;
de buikspieren sluit;
werkt met de tendens voorwaarts neerwaarts;
en hierdoor het bewijs levert voldoende verzameld te lopen met de achterhand.
Het is voor het paard stresserend laag te moeten lopen in een niet correcte houding. Dat brengt meer schade toe dan men meestal denkt. De meeste paarden met diagnose hoefkatrolontsteking lopen te laag en met de voorbenen onder de massa in plaats van voor de massa.